Wat is armoede?

 

Ik dacht dat ik wist wat armoede was. Tot ik met echte armoede in aanraking kwam…

Een aantal jaren geleden ging ik naar Gambia. We hadden een reis geboekt naar Turkije, maar de touroperator ging failliet. Bij het zoeken naar een lastminute kwam ik op Gambia uit. Net zo duur/goedkoop en het leek mij wel een uitdagende bestemming. Ik wist eigenlijk niets over het land en bestelde snel de Lonely Planet (mijn standaard reisgids) Wat ik nog niet wist is dat die informatie mij niet voorbereidde op wat ging komen.

Toen we aankwamen was het pikdonker. Het krioelde er van de mensen en ze wilden allemaal helpen. Mijn koffer werd bijna uit mijn handen gerukt door verschillende mannen waarna ik besloot dat ik maar geen van hen zou laten helpen met mijn koffer niet wetende wie ik zou moeten kiezen en hoe de rest zou reageren.

De volgende ochtend hadden we een welkomstbijeenkomst. Informatie over de omgeving en mogelijkheden tot uitstapjes maar vooral veel waarschuwingen. Slik je malariapillen, gebruik een klamboe en deet en kijk uit voor de Gambianen, want ze willen allemaal wat van je. Van ons; als “rijke” buitenlander.

Na deze waarschuwingen en de ervaringen van de avond ervoor wist ik niet meer zo goed van hoe en wat. En dat terwijl ik toch een ervaren reiziger was. Maar wij hadden juist vaak veel contact met de lokale mensen en dat mocht nu niet?

 Gelukkig bleek de werkelijkheid heel anders.

We kwamen aan de praat met een ander stel die via internet een gids geregeld hadden. Hij zou die middag langs komen om mogelijkheden voor excursies met hem te bespreken. Wij sloten aan.

Saikou heette hij, ik weet het nog goed. Hij sprak prima engels en vertelde alle mogelijkheden. De prijzen die hij vroeg waren belachelijk laag, zeker na het aanbod van die ochtend voor excursies via de touroperator.

We boekten meerdere excursies bij hem en leerden hem gedurende de twee weken goed kennen. Hij was zelf nauwelijks volwassen maar zorgde voor zijn moeder en kleinere broertjes en zusje. Zijn vader was afwezig, zijn moeder was slechts één van de vele vrouwen. In Gambia is dat normaal.
Zijn grootste zorg was dat hij genoeg verdiende om klamboes te kopen voor het gezin zodat de kinderen niet meerdere keren per jaar heel ziek zouden zijn. Dat raakte wel een snaar bij mij. Wat een luxeproblemen hebben wij zeg!

Maar zo geld aannemen voor de klamboes wilde hij niet. Hij wilde het verdienen. Nou, dat heeft hij gedaan. We hebben heel veel van het land gezien en veel geleerd tijdens de gesprekken. Met moeite kregen we het voor elkaar dat hij en de chauffeur met ons mee lunchten en dat ze een fooi aannamen.

Aan de ene kant zo arm, aan de andere kant te trots om zomaar geld aan te nemen.

Maar daar wist ik wel wat op. Bij terugkeer heb ik een fotoboek voor hem gemaakt van alle excursies, dat maakte het makkelijker te verkopen. (Bij ons had hij alleen wat hij vertelde en hier en daar een oude foto) Deze heb ik opgestuurd, samen met een aantal mobiele telefoons en visitekaartjes.
Ook promootte ik hem als gids bij iedereen die die kant op ging.

 

Zo kon hij zijn trots bewaren en ik hem helpen zijn brood te verdienen.

wat is armoede, mijn financiele huishoudster, www.mijnfinancielehuishoudster.nl, monica ten hoove school5

Dit is slechts 1 verhaal. Deze reis waren alleen maar dit soort verhalen.

We hadden ook nog de taxichauffeur, die we hadden uitgezocht op zijn omvang. Gezien alle waarschuwingen zochten we één uit die niet zo snel kon wegrennen gezien zijn figuur…. Beetje flauw, maar je moet wat. Het bleek wel een gouden keus. Niet omdat hij weg rende en we hem in konden halen, maar omdat het een fantastische man bleek te zijn. Hij bracht en haalde ons wanneer nodig, was altijd stipt op tijd en nodigde ons zelfs uit bij hem thuis. We smeten alle waarschuwingen overboord en zijn gegaan. Wat een ervaring. Deze taxichauffeur had gekozen voor 1 vrouw en had 4 kinderen en woonde in een soort compound met een aantal andere gezinnen. Ze hadden het best nog goed, gezien de andere voorbeelden die we hebben gezien. Ze hadden een woonkamer en twee slaapkamers. De keuken was een binnenplaatsje. Mijn man zat binnen een film te kijken en ik mocht de vrouw van de taxichauffeur helpen met koken. Dat deden we op een houtvuurtje, want gas hadden ze niet. De dochter van 6 stond met een enorm mes de paprika te snijden, ik stampte de kruiden. Ondertussen vertelden we elkaar over onze levens. Ze stond om 5 uur op, ging naar de markt om eten te kopen, naar huis om eten te maken en voor de kinderen en huishouden te zorgen, dan naar de 1e baan, daarna naar de 2e baan en dan was ze met een beetje mazzel rond 12 uur thuis.
En zij vond mijn leven met een fulltime baan zwaar!

We hebben er heerlijk gegeten, lolly’s en ballonnen uitgedeeld aan de kinderen en natuurlijk een vergoeding achter gelaten voor het eten.

wat is armoede, mijn financiele huishoudster, www.mijnfinancielehuishoudster.nl, monica ten hoove serra2 was

Ik noem haar maar de vlechtjesmevrouw; al deze hele week vroeg ze of ze mijn haar mocht vlechten. Ik houd er niet zo van, maar ging toch overstag toen we afspraken dat ze het half zou invlechten. Terwijl ik daar zit zie ik dat mijn slipper stuk is. Weggooien maar was mijn reactie. “NEE”, zei de vlechtjesmevrouw. Daar kan de schoenendokter nog wel wat mee. Dus zonder slippers terug naar de kamer.
Maar wat voelde ik me verwend; schoenen maar weg doen omdat ze stuk zijn was normaal voor mij. Ik dacht er niet eens over na ze te laten maken.

 

Dan hadden we nog de groep jongens die voor ons kookten en waarmee we een feestje vierden in een verlaten strandclub. Wat een avond!

wat is armoede, mijn financiele huishoudster, www.mijnfinancielehuishoudster.nl, monica ten hoove feest3 koken

Zo mooi om te zien hoe trots en gastvrij deze mensen zijn. Ik ben heel blij dat we besloten hebben ons niet te laten leiden door alle waarschuwingen, want ik kan me geen lievere en betrouwbare mensen bedenken als deze Gambianen.

 

Ik denk dat deze reis mij het meeste heeft gebracht van al mijn reizen. Sindsdien gooi ik nooit meer wat weg en ben ik me bewuster van het feit dat ik best veel luxeproblemen had.

 

Heb jij ook zo’n ervaring? Deel hem dan hier onder.

Pin It on Pinterest

Share This